g. Ənnə أنى

أَنَّى

وَ مِثَالُ أَنَّى، قَوْلُكَ؛ أَنَّى يَسْرِ ذُو الْمَجْدِ يَجِدْ رَفِيقًا

وَ مِثَالُ أَيْنَمَا eyne’nin (eynema’nın) misalına gəldikdə; قَوْلُكَ bu sözündə olduğu kimi; أَنَّى يَسْرِ ذُو الْمَجْدِ يَجِدْ رَفِيقًا “Şərəfli olan hər hara getsə (orada özünə) bir yoldaş tapar” kimi.

Ennâ “Hər Harada, Hər Hara”

İki muzari feli cəzm edən doqquz isimdən yeddincisi ennâ’dır, misalı;

أَنَّى يَسْرِ ذُو الْمَجْدِ يَجِدْ رَفِيقًا

“Şərəfli olan hər hara getsə (orada özünə) bir yoldaş tapar” ifadəsində أَنَّى cəzm edən şərt ismidir. يَسْرِ və يَجِدْ muzari fellərini cəzm etmişdir.

Fail, merfu’dur, ref alaməti; Esma-i xamsədən olduğu üçün dammənin yerinə vav ilədir. Muzafdır. Muzafun ileyh, izafət ilə mecrur, cerr alaməti axırındakı zahir kəsrədir. Muzari feil, şərtin cavabı və cəzası, 'eynə' ilə məczum, cezm alaməti axırındakı zahir sükundur. Faili: Altında mütləq gizli olan və təqdiri 'huvə' olan zamirdir. Məf’ulun bih, mənsubdur, nasb alaməti axırındakı zahir fəthədir. 🤖

أَنَّى يَسْرِ ذُو الْمَجْدِ يَجِدْ رَفِيقًا Şərəfli olan hər hara getsə (orada özünə) bir yoldaş tapar
اِسْمُ شَرْطٍ جَازِمٌ، فِي مَحَلِّ نَصْبٍ، ظَرْفُ مَكَانٍ	أَنَّى
Cəzm edən şərt ismi, Mahallən mənsub, məkan zərfi
فِعْلٌ مُضَارِعٌ، فِعْلُ الشَّرْطِ، مَجْزُومٌ بِأَنَّى وَ عَلاَمَةُ جَزْمِهِ حَذْفُ حَرْفِ الْعِلَّةِ مِنَ الْفِعْلِ الْمُضَارِعِ الْمُعْتَلِّ الْآخِرِ	يَسْرِ
Muzari fel, şərt feli, ennâ ilə məczum, cəzm əlaməti; Sonu illetli muzari fel olduğu üçün illet hərfinin hazfi ilədir.