b4. İstifham
اَلْإِسْتِفْهَامُ
وَ أَمَّا الْإِسْتِفْهَامُ، فَنَحْوُ؛ هَلْ حَفِظْتَ دُرُوسَكَ فَأَسْمَعَهَا لَكْ؟ أَوْ وَ أَسْمَعَهَا لَكَ
İstifham’a gəldikdə; onun misalı belədir: هَلْ حَفِظْتَ دُرُوسَكَ فَأَسْمَعَهَا لَكْ? “Dərslərini əzbərlədinmi? Onları səndən dinləyim!” və ya; هَلْ حَفِظْتَ دُرُوسَكَ وَ أَسْمَعَهَا لَكْ? “Dərslərini əzbərlədinmi? Onları səndən dinləyim!” kimi.
B4. İstifham
İstifham’a gəldikdə; onun da misalı belədir,
هَلْ حَفِظْتَ دُرُوسَكَ فَأَسْمَعَهَا لَكْ؟
“Dərslərini əzbərlədinmi? Onları səndən dinləyim!” və ya,
هَلْ حَفِظْتَ دُرُوسَكَ وَ أَسْمَعَهَا لَكْ؟
“Dərslərini əzbərlədinmi? Onları səndən dinləyim!” kimi.
Bəzi nüsxələrdə فَأُسَمِّعَهَا لَكَ “Sənə dinlətdirim” şəklində qeyd görmək də mümkündür. Bu tərkiblərdəki فَأَسْمَعَ və وَ أَسْمَعَ sözlərindəki muzari feilər vacib şəkildə gizli olan bir 'ən' ilə mənsublardır. Göründüyü kimi muzari feilərin də nəsb əlaməti zahir fətə ilədir. Bu sözlərin əsli; فَأَنْ أَسْمَعَ və وَ أَنْ أَسْمَعَ şəklindədir. 'Ən' ilə muzari feilərin məstərə təvili isə cümləyə uyğun olaraq;
هَلْ يُثْبِتُ حِفْظٌ مِنْكَ لِدُرُوسِكَ فَسَمَاعٌ مِنِّي لَكَ
“Əgər dərslərini əzbərləmisənsə, səni dinləyərəm & Sənin tərəfindən dərslərinə qarşı bir əzbər sabit oldumu? O halda məndən sənə bir dinləmə vardır” kimi. فَسَمَاعٌ sözündəki fa, vav-ı məiyyə ilə وَ سَمَاعٌ da ola bilər.
|
هَلْ حَفِظْتَ دُرُوسَكَ فَأَسْمَعَهَا لَكَ؟ Dərslərini əzbərlədinmi? Onları səndən dinləyim! |
|
| حَرْفُ اسْتِفْهَامٍ | هَلْ |
| Sual hərfi | |
| فِعْلٌ مَاضٍ، مَبْنِيٌّ عَلَى السُّكُونِ لِإِتِّصَالِهِ بِضَمِيرِ رَفْعٍ مُتَحَرِّكٍ | حَفِظْـ |
| Mazi feil, özünə hərəkətli merfu zamir qoşulması ilə sükun üzərində məbni | |
| ضَمِيرٌ مُتَّصِلٌ، مَبْنِيٌّ عَلَى الْفَتْحِ، فِي مَحَلِّ رَفْعٍ، فَاعِلٌ | ـتَ |
| Müttəsil zamir, fətə üzərində məbni, mahallən merfu, fail | |