İnne və Oxşarlarının İsmi

اِسْمُ إِنَّ وَ أَخَوَاتِهَا، هُوَ الْمُسْنَدُ إِلَيْهِ بَعْدَ دُخُولِهَا، مِثْلُ؛ إِنَّ زَيْدًا قَائِمٌ

اِسْمُ إِنَّ وَ أَخَوَاتِهَا inne və onun oxşarlarının ismi; هُوَ الْمُسْنَدُ إِلَيْهِ müsnedun ileyh (özünə bir şey isnad olunan) olur, بَعْدَ دُخُولِهَا inne və oxşarları cümləyə daxil olduqdan sonra, مِثْلُ misalı belədir; إِنَّ زَيْدًا قَائِمٌ "Şübhəsiz ki, Zeyd ayaqdadır" kimi.

Mətnin Ümumi Mənası: Əvvəlcə mübtəda və xəbər olan iki sözün əvvəlinə inne və onun oxşarlarından (fiilə bənzəyən hərflərdən) biri gəldikdə, mübtəda olan söz artıq inne-nin mənsublu ismi, xəbər olan söz isə inne-nin mərfu xəbəri olur. Burada inne-nin ismi artıq xəbəri olan sözün müsnedun ileyhi olur, misalı belədir;

زَيْدٌ قَائِمٌ

"Zeyd ayaqdadır" ikən;

إِنَّ زَيْدًا قَائِمٌ

"Şübhəsiz ki, Zeyd ayaqdadır" olduqda inne-nin nasb etdiyi isim زَيْدًا sözü, ref etdiyi قَائِمٌ sözünün müsnedun ileyhi olur. Yəni misalda Zeyd sözü, özünə bir şey isnad olunan bir sözdür.