Kəlam

اَلْكَلاَمُ

اَلْكَلاَمُ؛ مُؤَلَّفٌ إِمَّا مِنِ اسْمَيْنِ أُسْنِدَ أَحَدُهُمَا إِلَى الْآخَرِ، نَحْوُ؛ زَيْدٌ قَائِمٌ. وَ إِمَّا مِنْ فِعْلٍ وَ اسْمٍ، نَحْوُ؛ ضَرَبَ زَيْدٌ

اَلْكَلاَمُ söz, مُؤَلَّفٌ birləşdirilmişdir, إِمَّا مِنِ اسْمَيْنِ ya iki isimdən, أُسْنِدَ أَحَدُهُمَا birisi digərinə isnad olunur, إِلَى الْآخَرِ digərinə, نَحْوُ misal olaraq; زَيْدٌ قَائِمٌ “Zeyd ayaqdadır” kimi, وَ إِمَّا söz ya da, مِنْ فِعْلٍ وَ اسْمٍ bir fiil və bir isimdən birləşdirilir, نَحْوُ misal olaraq; ضَرَبَ زَيْدٌ “Zeyd vurdu” kimi.

Söz (Kelam)

Söz: İki isimdən birinin digərinə isnad edilməsi ilə yaranan ifadədir, misal olaraq;

زَيْدٌ قَائِمٌ

“Zeyd ayaqdadır” kimi. Bu tərkibdə hər iki ifadə isimdir və قَائِمٌ "Ayaqda olma" işi Zeyd ifadəsinə isnad olunur.

Yaxud bir fiil və bir isimdən birləşdirilən ifadədir, misal olaraq;

ضَرَبَ زَيْدٌ

“Zeyd vurdu” kimidir. Bu tərkibdə ضَرَبَ ifadəsi fiil, زَيْدٌ ifadəsi isə isimdir.