İlâ hərf-i cərr

وَ إِلَى؛ Məqsədin sonuna çatmaq üçün, məsələn; سِرْتُ مِنَ الْبَصْرَةِ إِلَى الْكُوفَةِ, və 'ilə' mənasında, Allah-taalanın bu sözündə olduğu kimi; فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرَافِقِ

وَ إِلَى və ilâ (-ə, -a) cər hərfi; لِإِنْتِهَاءِ الْغَايَةِ bir məqsədin sonu üçün işlədilir, سِرْتُ مِنَ الْبَصْرَةِ إِلَى الْكُوفَةِ “Bəsrədən Kufəyə qədər getdim”, وَ بِمَعْنَى مَعَ 'ilə' mənasında işlədilir, Allah-taalanın bu sözündə olduğu kimi; فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرَافِقِ “O halda üzlərinizi və əllərinizi dirsəklərə qədər yuyun” Maidə 6.

İlâ Cər Hərfi

لِإِنْتِهَاءِ الْغَايَةِ	Məqsədin Sonlanması
بِمَعْنَى مَعَ	'İlə' Mənası

Məqsədin Sonlanması Mənasında İstifadəsi

سِرْتُ مِنَ الْبَصْرَةِ إِلَى الْكُوفَةِ

“Bəsrədən Kufəyə qədər getdim” ifadəsini daha əvvəl min cər hərfində vermişdik. Getmə əməliyyatı bir yerdən başlayır və başqa bir yerdə bitir. İlâ cər hərfi edilən əməliyyatın məqsədinin sona çatdığını bildirmək üçün istifadə olunur. سَارَ ecvef keçmiş zaman feli, hərəkətli birləşik zamirin birləşməsi ilə sükun üzərində məbni, التَّاءُ merfu birləşik zamir, dammə üzərində məbni, mahallen merfu olub faildir. مِنْ cər hərfidir, sükun üzərində məbni olub i'rabdan məhalli yoxdur. الْبَصْرَةِ min cər hərfi ilə mecrurdur, cər əlaməti sonunda olan zahir kəsrədir. Cər və mecrur سَارَ felinə mütealliqdir. إِلَى cər hərfidir, الكُوفَةِ ilâ cər hərfi ilə mecrurdur, cər əlaməti sonunda olan zahir kəsrədir. Cər və mecrur سَارَ felinə mütealliqdir.

Birlikdəlik (Maiyyet) Mənasında İstifadəsi

فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرَافِقِ

“O halda üzlərinizi və əllərinizi də dirsəklərə qədər (dirsəklər də əllərinizlə birlikdə olmaqla) yuyun” ayəsində dəstəmazın hökmlərindən bəhs edilir. فَ rabitə üçün gəlir, əvvəlki ayədəki hökmləri bağlamaq üçün istifadə olunur. إِغْسِلُوا əmr felidir, nun hərfinin hazfi ilə sükun üzərində məbnidir, الوَاوُ faildir, اَلألِفُ fərqləndirmə üçün gəlir, وُجُوهٌ sözü وَجْهٌ sözünün cəmidir, وُجُوهَ sözü mefulun-bihdir, nasb əlaməti sonunda olan zahir fəthadır, muzafdır, كُمْ mecrur birləşik zamirdir, muzafun-iləyhdir, الوَاوُ atıf hərfidir, أَيْد sözü يَدْ sözünün cəmidir, أَيْدِيَ sözü mefulun-bihdir və muzafdır, كُمْ sözü mecrur birləşik zamirdir və muzafun-iləyhdir, إِلَى cər hərfi مَعَ mənasında cər hərfidir, المَرَافِقِ sözü ilâ cər hərfi ilə mecrurdur, cər əlaməti sonunda olan zahir kəsrədir. Cər və mecrur إِغْسِلُوا felinə mütealliqdir.