Nət və sifətin babı

بَابُ النَّعْتِ

اَلنَّعْتُ تَابِعٌ لِلْمَنْعُوتِ فِي رَفْعِهِ وَ نَصْبِهِ وَ خَفْضِهِ وَ تَعْرِيفِهِ وَ تَنْكِيرِهِ، تَقُولُ؛ قَامَ زَيْدٌ الْعَاقِلُ وَ رَأَيْتُ زَيْدًا الْعَاقِلَ وَ مَرَرْتُ بِزَيْدٍ الْعَاقِلِ

اَلنَّعْتُ, yəni na’t və ya sifət,  تَابِعٌ, yəni tabedir, لِلْمَنْعُوتِ, yəni men’ut və ya mevsuf olan sözə, فِي رَفْعِهِ, merfu olmasında, وَ نَصْبِهِ, mansub olmasında, وَ خَفْضِهِ, mecrur olmasında, وَ تَعْرِيفِهِ, marife olmasında, وَ تَنْكِيرِهِ, nekire olmasında, تَقُولُ, sən deyirsən, قَامَ زَيْدٌ الْعَاقِلُ "Ağıllı Zeyd qalxdı", رَأَيْتُ زَيْدًا الْعَاقِلَ "Ağıllı Zeydi gördüm", مَرَرْتُ بِزَيْدٍ الْعَاقِلِ "Ağıllı Zeydə rast gəldim" kimi. Bu misallarda Zeyd sözü men’ut, yəni mevsuf, el-akil sözü isə na’t, yəni sifətdir. Na’t men’uta merfu, mansub, mecrur və marife olaraq misalda göründüyü kimi tabi olur.

Na’t və Sifətin Babı

Na’t, yəni sifət olan söz men’ut, yəni mevsuf olan sözə merfu, mansub, mecrur, marife və nekirelik baxımından tabedir, misallar:

قَامَ زَيْدٌ الْعَاقِلُ

"Ağıllı Zeyd qalxdı",

رَأَيْتُ زَيْدًا الْعَاقِلَ

"Ağıllı Zeydi gördüm",

مَرَرْتُ بِزَيْدٍ الْعَاقِلِ

"Ağıllı Zeydə rast gəldim" kimi.

Halları	Na’t & Sifət	Men’ut & Mevsuf
Merfu	اَلْعَاقِلُ	زَيْدٌ
Mansub	اَلْعَاقِلَ	زَيْدًا
Mecrur	اَلْعَاقِلِ	زَيْدٍ
Marife	اَلْعَاقِلُ	زَيْدٌ