B1. Sifət

Birinci: الصِّفَةُ (Sıfat) – Bu, məna baxımından özündən əvvəl gələn sözə tam şəkildə bağlı olan və ona işarə edən tabe bir sözdür. Sıfatın bir neçə olması mümkündür, məsələn: جَاءَنِي الرَّجُلُ الْعَالِمُ الْفَاضِلُ (Mənə alim və fəzilətli bir adam gəldi). Həmçinin, qeyri-müəyyən (nekire) söz xəbər cümləsi ilə sifətlənə bilər və bu cümlədə mütləq həmin nekire sözə aid olan bir zamir olmalıdır, məsələn: جَاءَنِي رَجُلٌ قَامَ أَبُوهُ (Atası ayaqda olan bir adam mənə gəldi). Bəzən bu zamir kontekstə görə hazf oluna bilər.

Birinci, beş tabe mamuldan biri olan الصِّفَةُ (sıfat) sözüdür. Sıfat, özündən əvvəl gələn sözün (mətbuunun) məna baxımından tam şəkildə işarə edən tabe bir sözdür. Sıfatın bir neçə olması mümkündür, məsələn:

جَاءَنِي الرَّجُلُ الْعَالِمُ الْفَاضِلُ

"Mənə alim və fəzilətli bir adam gəldi" ifadəsində الْعَالِمُ sözü الرَّجُلُ sözünün birinci sıfatı, الْفَاضِلُ isə ikinci sıfatıdır. Bu halda الرَّجُلُ sözü mevsufdur.

Qeyri-müəyyən (nekire) olan bir ismi xəbər cümləsi ilə sifətləmək mümkündür. Lakin bu halda xəbər cümləsində həmin nekire ismi mevsuf kimi bağlayan bir zamir olmalıdır, məsələn:

جَاءَنِي رَجُلٌ قَامَ أَبُوهُ

"Atası ayaqda olan bir adam mənə gəldi" ifadəsində رَجُلٌ sözü nekire bir isimdir. قَامَ أَبُوهُ isə xəbər cümləsidir. Bu xəbər cümləsində, cümləni mevsuf olan nekire sözə bağlayan zamir هُوَ zamiridir.