Təsniyə

وَ التَّثْنِيَةُ؛ مَا لَحِقَ آخِرِ مُفْرَدِهِ أَلِفٌ أَوْ يَاءٌ مَفْتُوحٌ مَا قَبْلَهَا وَ نُونٌ مَكْسُورَةٌ فِي غَيْرِ الْإِضَافَةِ وَ فِيهَا تُحْذَفُ، نَحْوُ؛ مُسْلِمَانِ وَ مُسْلِمَيْنِ

وَ التَّثْنِيَةُ؛ təsniyə kəlməsi, مَا elə bir kəlmədir ki, لَحِقَ qoşulur, آخِرِ مُفْرَدِهِ müfrədinin sonuna, أَلِفٌ elif, أَوْ və ya, يَاءٌ ya qoşulur, مَفْتُوحٌ مَا قَبْلَهَا əvvəlki hərfi fətalı olan, وَ نُونٌ və nun qoşulur, مَكْسُورَةٌ kəsrəli, فِي غَيْرِ الْإِضَافَةِ izafət xaricində, وَ فِيهَا izafət içində, تُحْذَفُ nun silinir, نَحْوُ misal; مُسْلِمَانِ "İki müsəlman kişi" və مُسْلِمَيْنِ "İki müsəlman kişi" kimi. Birinci kəlmədə, təsniyə olan kəlmələrin rəf əlaməti elif ilədir, nəsb və cərr əlaməti isə ya ilədir qaydasına əsasən elif ilə gəlmişdir, ikinci kəlmə isə ya ilə gəlmişdir. Və sonundakı nun isə muzaf olduqda düşür.

Mətnin Ümumi Mənası: Təsniyə kəlmələr müfrəd bir kəlmənin sonuna elif və nun əlavə etməklə əldə edilir. Lakin bu kəlmə rəf halında olsa elif və nun ilə, nəsb və ya cərr halında isə ya və nun ilə tələffüz olunur. Təsniyə edilmiş bir kəlmə muzaf olarsa, sonundakı nun hərfi düşür.