Vacib olan idqam
وَ الْمُضَاعَفُyə idğam qoşulur və idğam odur ki, birinci eyni cinsli hərfi səkin edəsən və ikinciyə daxil edəsən. Birinci səkin edilən hərfə "müdğəm", ikinciyə isə "müdğəmun fihi" deyilir. Bu idğam vacibdir, məsələn; مَدَّ يَمُدُّ və أَعَدَّ يُعِدُّ və انْقَدَّ يُنْقَدُّ və اعْتَدَّ يَعْتَدُّ və اسْوَدَّ يَسْوَدُّ və اسْوَادَّ يَسْوَادُّ və اسْتَعَدَّ يَسْتَعِدُّ və اطْمَأَنَّ يَطْمَئِنُّ və تَمَادَّ يَتَمَادُّ və həmçinin bu fiillər məful üçün qurulduqda, məsələn; مُدَّ يُمَدُّ və onun oxşarları və mədd mənbə kimi və həmçinin fiilə zamir əlifi, vavı və ya yası qoşulduqda, məsələn; مُدًّا مُدُّوا مُدِّي
وَ الْمُضَاعَفُ Mudaaf feilə idğam qoşulur. İdğam, eyni cinsli iki hərfin birincisinin səkin edilməsi və ikincisinin ona daxil edilməsi ilə baş verir ki, bu cür idğama vacib idğam deyilir. Burada birinci hərfə müdğəm (idğam olunan), ikinci hərfə isə müdğəmun fihi (idğam olunanın daxil olduğu) deyilir. Vacib idğama misallar;
| مَدَّ | مَدَدَ |
| يَمُدُّ | يَمْدُدُ |
| أَعَدَّ | أَعْدَدَ |
| يُعِدُّ | يُعْدِدُ |
| إِنْقَدَّ | إِنْقَدَدَ |
| يَنْقَدُّ | يَنْقَدِدُ |
| إِعْتَدَّ | إِعْتَدَدَ |
| يَعْتَدُّ | يَعْتَدِدُ |
| إِسْوَدَّ | إِسْوَدَدَ |
| يَسْوَدُّ | يَسْوَدِدُ |
| إِسْوَادَّ | إِسْوَادَدَ |
| يَسْوَادُّ | يَسْوَادِدُ |
| إِسْتَعَدَّ | إِسْتَعْدَدَ |
| يَسْتَعِدُّ | يَسْتَعْدِدُ |
| إِطْمَأَنَّ | إِطْمَأْنَنَ |
| يَطْمَئِنُّ | يَطْمَأْنِنُ |
| تَمَادَّ | تَمَادَدَ |
| يَتَمَادُّ | يَتَمَادَدُ |
Bu feilər məful üçün bina edildikdə də idqam vacib olur;
| مُدَّ | يُمَدُّ |
Məzdar olduğu halda مَدٌّ sözündə də idqam vacibdir;
| Əsl | İdqamlı Hali |
| مَدْدٌ | مَدٌّ |
Feilə zamir olaraq elif, yəni təsniyə elif, vav, yəni cəmi vavı və ya ya, yəni müfrəd müənnəs müxataba ya'sı əlavə olunduqda idqam yuxarıdakı feillərdə olduğu kimi vacibdir;
| Zamirlər | İdqamlı Hali | Əsl |
| Təsniyə Elifi | مُدَّا | أُمْدُدَا |
| Cəmi Vavı | مُدُّوا | أُمْدُدُوا |
| Müxataba Ya'sı | مُدِّي | أُمْدُدِي |