Atanın intiqamını al
خُذْ بِثَأْرِ أَبِيكَ
Babanın intiqamını al
بَيْنَمَا قَوْمٌ جُلُوسٌ عِنْدَ رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ يَأْكُلُونَ عِنْدَهُ حِيتَانًا
Şəhər əhlindən bir qrup bir kişinin yanında oturub onunla birlikdə balıq yeyirdilər,
إِذْ اسْتَأْذَنَ عَلَيْهِمْ أَشْعَبُ الطُّفَيْلِيُّ
Bu zaman Əş'əb ət-Tufeyli onlardan icazə istədi;
فَقَالَ أَحَدُهُمْ؛ إِنَّ مِنْ شَأْنِ أَشْعَبَ الْبَسْطَ إِلَى آخِرِ الطَّعَامِ
Onlardan biri dedi: "Əş'əbin adəti yeməyin sonuna qədər qalmaqdır
فَاجْعَلُوا كِبَارَ الْحُوتِ فِي صَفْحَةٍ نَاحِيَةٍ
Böyük balıqları evin küncündə başqa bir qaba qoyun,
وَ يَأْكُلُ مَعَنَا الصِّغَارَ فَفَعَلُوا
O, bizimlə birlikdə balaca balıqları yesin" dedi və oradakılar belə də etdilər.
وَ أُذِنَ لَهُ وَ دَخَلَ
Ona (Əş'əbə) icazə verildi və o, içəri girdi
فَقَالُوا لَهُ
Və ona dedilər:
كَيْفَ رَأْيُكَ فِي الْحِيتَانِ يَا أَبَا أَشْعَبَ؟
Ey Əba Əş'əb, balıqlar haqqında nə düşünürsən?
قَالَ؛ وَاللهِ إِنَّ لِي عَلَيْهَا حَنَقًا شَدِيدًا
Allaha and olsun, mən onlara çox əsəbiyəm,
لِأَنَّ أَبِي مَاتَ فِي الْبَحْرِ وَ أَكَلَتْهُ الْحِيتَانُ
Çünki atam dənizdə öldü və balıqlar onu yedilər" dedi.
قَالَ لَهُ الْقَوْمُ؛ دُونَكَ فَخُذْ بِثَأْرِ أَبِيكَ
Oradakılar ona "hadi, atanının intiqamını al" dedilər
فَجَلَسَ وَ مَدَّ يَدَهُ إِلَى حُوتٍ مِنْهَا صَغِيرٍ
Əş'əb oturdu və əlini balaca bir balığa uzatdı
ثُمَّ وَضَعَهُ عِنْدَ أُذُنِهِ
Sonra o balaca balığı qulağına yaxınlaşdırdı
وَ قَدْ نَظَرَ إِلَى الصَّفْحَةِ ألَّتِي فِيهَا الْحِيتَانُ الْكِبَارُ وَ قَالَ
İçində böyük balıqlar olan qaba baxdı və dedi ki,
أَ تَدْرُونَ مَا تَقُولُ هَذِهِ الْحُوتَهُ؟
Bu balığın nə dediyini bilirsiniz?
قَالُوا لاَ نَدْرِي
Yox, bilmirik, - dedilər
قَالَ، تَقُولُ؛ إِنَّهَا لَمْ تَحْضُرْ مَوْتَ أَبِي وَ لاَ أَدْرَكَتْهُ لِأَنَّ أَصْغَرُ سِنًّا مِنْ ذَلِكَ
Deyir ki, "Atanın ölümündə orada olmamışam və onu görməmişəm, çünki yaşca bu balıqlardan balacayam, ona görə də
وَ لَكِنْ عَلَيْكَ بِتِلْكَ الْكِبَارُ ألَّتِي فِي زَاوِيَةِ الْبَيْتِ فَهِيَ أَكَلَتْ أَبَاكَ
Evin küncündəki böyük balıqları yeməlisən, çünki atanı onlar yeyib" dedi.
اَلْكَلِمَاتُ
Kəlmələr
| أَبَاكَ | atanı |
| أَبٌ | ata |
| أَبِي | Atam |
| إِجْعَلُوا | qoyun |
| آخِرٌ | son |
| إِذْ | -birdən |
| أُذُنُهُ | onun qulağı |
| أَشْعَبُ | Əş'əb (ö.i) |
| أَصْغَرُ | ən balaca |
| إِلَى | -ə qədər |
| إِنَّهَا | mütləq o |
| بِتِلْكَ | onunla |
| اَلْبَحْرُ | dəniz |
| اَلْبَيْتُ | ev |
| ثُمَّ | sonra |
| جُلُوسٌ | oturanlar |
| حُوتٌ ج حِيتَانُ | balıq |
| دَخَلَ | daxil oldu |
| رَأْيُكَ | fikrin |
| زَاوِيَةٌ | künc |
| مِنْ شَأْنِ | -nin adəti |
| شَدِيدٌ | şiddətli |
| أَ تَدْرُونَ | bilirsinizmi |
| أَحَدُهُمْ | onlardan biri |
| أَدْرَكَتْهُ | ona çatdı |
| أُذِنَ | icazə verildi |
| إِسْتَأْذَنَ | icazə istədi |
| أَكَلَ | yedi |
| إِنَّ | mütləq |
| أَهْلٌ | xalq, ailə |
| ثَأْرٌ | intiqam, qisas |
| اَلْبَسْطُ | açılma, yayılma |
| لَمْ تَحْضُرْ | iştirak etmədi |
| جَلَسَ | oturdu |
| حَنَقٌ | qəzəb, əsəb |
| خُذْ | al |
| دُونَكَ | buyur, sənə |
| رَجُلٌ | kişi |
| سِنًّا | yaşca |
| صَغِيرٌ | balaca |
| اَلطَّعَامُ | yemək |
| عَلَيْكَ | sənə lazımdır |
| عَلَيْهِمْ | onların üzərinə |
| فَعَلُوا | etdilər |
| فِيهَا | onda |
| قَالُوا | dedilər |
| اَلْقَوْمُ | xalq, tayfa |
| كَيْفَ | necə |
| لِأَنَّ | çünki |
| أَلَّتِي | o ki (dişi) |
| لَهُ | ona, onun üçün |
| مَا | nə, nəyi |
| مَدَّ | uzatdı |
| مَعَنَا | bizimlə |
| مِنْهَا | ondan |
| نَاحِيَةٌ | künc, tərəf |
| نَظَرَ | baxdı |
| هِيَ | O (dişi) |
| وَضَعَهُ | onu qoydu |
| يَأْكُلُ | yeyir |
| يَدُهُ | onun əli |
| صَفْحَةٌ | qab |
| اَلطُّفَيْلِيُّ | parazit |
| عَلَيْهِ | onun üzərinə |
| عِنْدَ | yanında |
| فِي | -də, -da |
| قَالَ | dedi |
| قَدْ | artıq, həqiqətən |
| اَلْكِبَارُ | böyüklər |
| لاَ | -ma, -mə |
| لِأَنَّهُمْ | çünki onlar |
| لَكِنْ | lakin |
| لِي | mənə, mənim üçün |
| مَاتَ | öldü |
| اَلْمَدِينَةُ | şəhər |
| مِنْ | -dən, -dan |
| مَوْتٌ | ölüm |
| لاَ نَدْرِي | bilmirik |
| هَذَا | bu (kişi cins) |
| وَاللهِ | Allaha and olsun |
| يَا | Ey |
| يَأْكُلُونَ | yeyirlər |