Lafzi İzafət

وَ اللَّفْظِيَّةُ؛ Lafzi izafete gəldikdə; أَنْ يَكُونَ الْمُضَافُ muzafın, صِفَةً مُضَافَةً إِلَى مَعْمُولِهَا öz mə'muluna izafə olunmuş sifət olmasıdır. وَ لاَ تُفِيدُ Lafzi izafə yalnız, إِلاَّ yalnızca, تَخْفِيفًا فِي اللَّفْظِ sözün tələffüzündə yüngüllük verir. Misal olaraq; ضَارِبُ زَيْدٍ "Zeydi döyən", وَ حَسَنُ الْوَجْهِ "Üzü gözəl", وَ مَعْمُورِ الدَّارِ "Evi abad", وَ الضَّارِبَا زَيْدٍ "Zeydi döyən iki nəfər", وَ الضَّارِبُو زَيْدٍ "Zeydi döyənlər" kimi. وَ امْتَنَعَ Yasaqlanıb, misal olaraq; اَلضَّارِبُ زَيْدٍ demək, لِعَدَمِ التَّخْفِيفِ yüngüllük olmadığı üçün, وَ جَازَ və caizdir, الضَّارِبُ الرَّجُلِ "Adamı döyən" kimi. حَمْلاً عَلَى الْحَسَنِ الْوَجْهِ Muzaf və muzafun ileyhin elif-lamlı olması və sifət-i müşebbehenin əslində faili olan sözə izafə edilməsi اَلْحَسَنُ الْوَجْهِ "Üzü gözəl olan" tərkibinə əsaslanır, اَصْلُهُ bu tərkibin əsli; اَلْحَسَنُ وَجْهُهُ şəklindədir.

وَ اللَّفْظِيَّةُ; Lafzi izafə odur ki, muzaf öz mə'muluna izafə olunmuş sifət olur. Lafzi izafə yalnız sözün tələffüzündə yüngüllük verir. Misal; ضَارِبُ زَيْدٍ, حَسَنُ الْوَجْهِ, مَعْمُورُ الدَّارِ, اَلضَّارِبَا زَيْدٍ, اَلضَّارِبُو زَيْدٍ kimi. الضَّارِبُ الرَّجُلِ demək yüngüllük olmadığı üçün yasaqlanıb. الضَّارِبُ الرَّجُلِ tərkibi isə اَلْحَسَنُ الْوَجْهِ tərkibinə əsaslanaraq caizdir. Çünki bunun əsli اَلْحَسَنُ وَجْهُه şəklindədir.

Mətnin Ümumi Mənası; İzafət-i Lafziyyə, muzafın mə'muluna izafə olunmuş sifət olmasıdır. Lafzi izafə yalnız sözün tələffüzündə yüngüllük verir. Misal; ضَارِبُ زَيْدٍ, حَسَنُ الْوَجْهِ, مَعْمُورُ الدَّارِ, اَلضَّارِبَا زَيْدٍ, اَلضَّارِبُو زَيْدٍ kimi. الضَّارِبُ الرَّجُلِ demək yüngüllük olmadığı üçün yasaqlanıb. الضَّارِبُ الرَّجُلِ tərkibi isə اَلْحَسَنُ الْوَجْهِ tərkibinə əsaslanaraq caizdir. Çünki bunun əsli اَلْحَسَنُ وَجْهُه şəklindədir.