Mutlu Şiblo

شِبْلُو اَلسَّعِيدُ

شِبْلُو ابْنُ مَلِكِ الْغَابَةِ. عِنْدَهُ دَرَّاجَةٌ جَمِيلَةٌ. وَ كَانَ وَالِدُهُ  يَشْتِرِي لَهُ كُلَّ مَا يَطْلُبُهُ مِنَ اللُّعَبِ وَ الثِّيَابِ. فِي عِيدِ الْمِيلاَدِهِ الْخَامِسِ اشْتَرَى لَهُ سَيَّارَةً. وَ فِي عِيدِ مِيلاَدِهِ السَّادِسِ اشْتَرَى لَهُ قِطَارًا. وَ ذَاتَ يَوْمٍ مَرِضَ شِبْلُو فَأَحْضَرَ لَهُ أَبُوهُ طَبِيبَةَ الْغَابَةِ. فَحَصَتِ الطَّبِيبَةُ شِبْلُو فَلَمْ تَجِدْهُ مَرِيضًا وَ قَالَتْ لِوَالِدِهِ؛ يَا سَيِّدِي مَلِكِ الْغَابَةِ! اِبْنُكَ لَيْسَ مَرِيضًا. وَ إِنَّمَا هُوَ حَازينٌ وَ كَئِيبٌ. دَعْهُ يَخْرُجْ إِلَى الْغَابَةِ لِيَلْعَبَ مَعَ أَصْدِقَائِهِ. وَ فِي الْيَوْمِ التَّالِي أَقَامَ الْمَلِكُ حَفْلَةً لِشِبْلُو. حَضَرَهَا صِغَارُ حَيَوَانَاتِ الْغَابَةِ. وَ فَرِحُوا بِهَا كَثِيرًا. وَ هَكَذَا صَارَ لِشِبْلُو أَصْدِقَاءٌ يَلْعَبُ مَعَهُمْ كُلَّ يَوْمٍ. وَ يَضْحَكُ وَ يَمْرَحُ فَنَسِيَ أَحْزَانَهُ، وَ عَادَتْ إِلَيْهِ صِحَّتُهُ وَ عَافِيَتُهُ

Xoşbəxt Şiblo

Şiblo, meşənin kralının oğludur və gözəl bir velosipedi var. Atası onun istədiyi bütün oyuncaqları və geyimləri alırdı. Beşinci ad günündə ona bir maşın, altıncı ad günündə isə bir qatar aldı. Bir gün Şiblo xəstələndi. Atası ona meşənin həkimini gətirdi. Həkim Şibloya baxdı, amma onda xəstəlik tapmadı və atasına dedi: “Meşənin kralı cənab, oğlunuz xəstə deyil. O sadəcə kədərli və ruhdan düşüb. Qoyun o, dostları ilə oynamaq üçün meşəyə çıxsın.” Ertəsi gün kral Şiblo üçün bir şənlik təşkil etdi. Meşədəki heyvan balaları da ora qatıldı. Şənlikdə hamı çox sevindi. Şiblonun hər gün birlikdə oynadığı, gülüb əyləndiyi dostları oldu. O, kədərini unutdu və yenidən sağlamlığına qovuşdu.