Vəfalı Bobi

بُوبِي الْمُخْلِصُ

خَرَجَ بُوبِي لِلتَّنَزُّهِ فَرَأَى سَيَّارَةَ جِيبٍ تَدْخُلُ الْغَابَةَ. وَ قَالَ فِي نَفْسِهِ؛ أَنَا لَمْ اُشَاهِدِ السَّيَّارَةَ إِلاَّ فِي الْمَدِينَةِ عِنْدَمَا زُرْتُهَا فِي الْعِيدِ. لاَ بُدَّ أَنْ فِي هَذَا الْأَمْرِ شَيْئًا غَرِيبًا. تَبِعَ بُوبِي السَّيَّارَةَ، فَشَاهَدَ صَيَّادًا يَخْرُجُ مِنْهَا. وَ يُصَوِّبُ بُنْدُقِيَّتَهُ نَحْوَ صَدِيقِهِ ثَعْلُوبَ. فَرَمَى عَلَيْهِ حَجَرًا وَ انْطَلَقَتِ الرَّصَاصَةُ فَاَصَابَتْ سَاقَ ثَعْلُوبَ. فَاَسْرَعُ بُوبِي إِلَى ثَعْلُوبَ وَ حَمَلَهُ بَيْنَ ذِرَاعَيْهِ وَ أَخَذَهُ إِلَى الطَّبِيبِ. وَ هَكَذَا اَنْقَذَ بُوبِي صَدِيقَهُ ثَعْلُوبَ مِنَ الْمَوْتِ. فَقَالَ لَهُ ثَعْلُوبُ؛ شُكْرًا لَكَ يَا بُوبِي! أَنْتَ صَدِيقٌ مُخْلِصٌ

Vəfalı Bubi

Bubi hava almaq üçün çölə çıxdı və meşəyə daxil olan bir cip gördü. Öz-özünə dedi: “Maşını yalnız bayramda şəhərə gedəndə görmüşdüm. Bu işdə nəsə qəribə bir şey var.” Bubi maşını izləyib, içindən çıxan və tüfəngini dostu Səluba tuşlayan bir ovçu gördü. Bubi ovçuya daş atdı və güllə Səlubanın ayağına dəydi. Bubi tez Səlubanın yanına qaçdı, onu iki qolu ilə qucaqlayıb həkimə apardı. Beləcə, Bubi dostu Səlubanı ölümdən xilas etdi. Səluba isə Bubiyə dedi: “Təşəkkür edirəm, Bubi! Sən vəfalı bir dostsan.”

Kəlmələr & كَلِمَاتٌ

خَرَجَ çıxdı

تَنَزُّهًا gəzintiyə çıxmaq

رَأَى gördü

سَيَّارَةُ جِيبٍ cip

اَلْغَابَةُ meşə

قَالَ فِي نَفْسِهِ öz-özünə dedi

لَمْ اُشَاهِدْ görmədim

اَلْمَدِينَةُ şəhər

عِنْدَمَا -anda

زُرْتُ ziyarət etdim

اَلْعِيدُ ج اَلْأَعْيَادُ bayram

لاَ بُدَّ أَنْ mütləq

اَلأَمْرُ ج اَلْأُمُورُ iş

تَبِعَ izlədi

شَاهَدَ gördü

صَيَّادٌ ovçu

يُصَوِّبُ tuşlayır

بُنْدُقِيَّةُ ج بَنَادِقُ tüfəng

نَحْوَ -ə doğru

صَدِيقٌ dost

رَمَى atdı

حَجَرٌ ج اَحْجَارُ daş

اِنْطَلَقَ partladı

اَلرَّصَاصَةُ ج ات güllə

اَصَابَ dəydi

سَاقَ ج سِيقَانُ ayaq

اَسْرَعَ tez oldu

حَمَلَ daşıdı

بَيْنَ arasında

ذِرَاعٌ ج اُذْرُعُ qol, dirsək

أَخَذَ إِلَى -ə apardı

اَلطَّبِيبُ həkim

هَكَذَا beləcə

اَنْقَذَ xilas etdi

اَلْمَوْتُ ölüm

شُكْرًا لَكَ təşəkkür edirəm

اَلْمُخْلِصُ vəfalı