b1. Təazzür səbəbi ilə müqəddər fətha

اَلْفَتْحُ الْمُقَدَّرُ لِلتَّعَذُّرِ

İmma fətḥ müqəddər ola bilər təəzzür səbəbindən; və bu, axırı əlif olan bütün fellərdə olur, məsələn; دَعَا və سَعَى. Bu iki fiilin hər biri keçmiş zamandır, əlif üzərində müqəddər fətḥ ilə qurulub, fətḥın zahir olmamasına təəzzür mane olur.

İmma fətḥ fətḥa olur, müqəddər olur, təəzzür yəni zahir olmama səbəbindən, və bu, hər keçmiş zamanda olur, axırı əlif olan, misalları belədir; دَعَا “çağırdı” və سَعَى “çalışdı” kimi. Bu iki keçmiş fiilin hər ikisi də; keçmiş zamandır, müqəddər fətḥ üzərində qurulub, əlif üzərində, fətḥın zahir olmamasına təəzzür mane olur.

Təəzzür Səbəbindən Müqəddər Fətḥa

Fətḥa, axırı əlif olan bütün keçmiş fellərdə təəzzür səbəbindən müqəddər olur, misalları; دَعَا “çağırdı” və سَعَى “çalışdı” kimidir. Bu دَعَا və سَعَى felləri keçmiş zamandır və təəzzür səbəbindən zahirən fətḥanın görünməməsi üçün əlif üzərində müqəddər fətḥa ilə qurulub.