Əsmai-Xamse
اَلْأَسْمَاءُ الْخَمْسَةُ
وَ أَمَّا الْأَسْمَاءُ الْخَمْسَةُ, فَهِيَ; هَذِهِ الْأَلْفَاظُ الْمَحْصُورَةُ الَّتِي عَدَّهَا الْمُؤَلِّفُ وَ هِيَ; أَبُوكَ وَ أَخُوكَ وَ حَمُوكَ وَ فُوكَ وَ ذُو مَالٍ. وَ هِيَ تُرْفَعُ بِالْوَاوِ نِيَابَةً عَنِ الضَّمَّةِ, تَقُولُ; حَضَرَ أَبُوكَ وَ أَخُوكَ وَ حَمُوكَ وَ نَطَقَ فُوكَ وَ ذُو مَالٍ وَ كَذَا تَقُولُ; هَذَا أَبُوكَ, وَ تَقُولُ; أَبُوكَ رَجُلٌ صَالِحٌ, وَ قَالَ اللهُ تَعَالَى; وَ أَبُونَا شَيْخٌ كَبِيرٌ سورة القصص ٢٣, وَ مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُمْ سورة يوسف ٦٨, وَ إِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ يوسف ٦٨, وَ إِنِّي أَنَا أَخُوكَ سورة يوسف ٦٩, فَكُلُّ اسْمٍ مِنْهَا فِي هَذِهِ الْأَمْثِلَةِ مَرْفُوعٌ وَ عَلاَمَةُ رَفْعِهِ الْوَاوُ نِيَابَةً عَنِ الضَّمَّةِ وَ مَا بَعْدَهَا مِنَ الضَّمِيرِ أَوْ لَفْظُ مَالٍ أَوْ لَفْظُ عِلْمٍ; مُضَافٌ إِلَيْهِ
وَ أَمَّا الْأَسْمَاءُ الْخَمْسَةُ və esma-i hamse'ye gəldikdə; فَهِيَ və o da; هَذِهِ الْأَلْفَاظُ الْمَحْصُورَةُ bu məhdudlaşdırılmış sözlərdir, الَّتِي عَدَّهَا الْمُؤَلِّفُ yəni onları Müəllif sayıb, وَ هِيَ və o sözlər də; أَبُوكَ "Sənin atan" və أَخُوكَ "Sənin qardaşın" və حَمُوكَ "Sənin qayınatan" və فُوكَ "Sənin ağzın" və ذُو مَالٍ "Mal sahibi" sözləridir, وَ هِيَ və bu sözlər, تُرْفَعُ merfu olurlar, بِالْوَاوِ vav ilə, نِيَابَةً عَنِ الضَّمَّةِ dammeden naib olaraq, تَقُولُ sən; حَضَرَ أَبُوكَ وَ أَخُوكَ وَ حَمُوكَ "Atan, qardaşın və qayınatan gəldi" və نَطَقَ فُوكَ "Ağzın danışdı" və ذُو مَالٍ "Mal sahibi" deyirsən, وَ كَذَا تَقُولُ və eyni şəkildə; هَذَا أَبُوكَ "bu sənin atan" deyirsən, وَ تَقُولُ və yenə; أَبُوكَ رَجُلٌ صَالِحٌ "Sənin atan saleh bir adamdır" deyirsən, وَ قَالَ اللهُ تَعَالَى Allah-Təala belə buyurub; وَ أَبُونَا شَيْخٌ كَبِيرٌ "Atamız çox yaşlıdır" سورة القصص ٢٣ Qəsəs surəsi 23-cü ayə, مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُمْ "Atalarının əmr etdiyi kimi.." سورة يوسف ٦٨ Yusif surəsi 68-ci ayə, إِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ "Şübhəsiz o elm sahibidir" سورة يوسف ٦٨ Yusif surəsi 68-ci ayə, وَ إِنِّي أَنَا أَخُوكَ "Şübhəsiz ki, mən sənin qardaşınam" سورة يوسف ٦٩ Yusif surəsi 69-cu ayə, فَكُلُّ اسْمٍ və bütün isimlər, مِنْهَا فِي هَذِهِ الْأَمْثِلَةِ bu misallarda verilən, مَرْفُوعٌ merfudur, وَ عَلاَمَةُ رَفْعِهِ ref alaməti isə; الْوَاوُ vavdır, نِيَابَةً عَنِ الضَّمَّةِ dammeden naib olan, وَ مَا بَعْدَهَا və esma-i hamse'dən sonra gələn söz; مِنَ الضَّمِيرِ zamirlərdən olan söz, أَوْ لَفْظُ ya da; مَالٍ sözü kimi, أَوْ لَفْظُ ya da; عِلْمٍ sözü kimi sözlər; مُضَافٌ إِلَيْهِ muzafun ileyhdır
Esma-i Hamse & Beş İsim
Ref alaməti damme'nin yerinə gələn vav ilə olan sözün bir digəri olan esma-i hamse'ye gəldikdə; Bu da Müəllifin saydığı kimi məhdudlaşdırılmış sözlərdir. Bu sözlər;
| أَبُوكَ | Atan |
| أَخُوكَ | Qardaşın |
| حَمُوكَ | Qayınatan |
| فَوكَ | Ağzın |
| ذُو مَالٍ | Mal sahibi |
Bu sözlər, dammeden naib olan vav ilə ref olunurlar. Yəni ref alamətləri damme'dən naib olan vav iledir. Sən belə deyirsən;
حَضَرَ أَبُوكَ وَ أَخُوكَ وَ حَمُوكَ
"Atan, qardaşın və qayınatan gəldi" və,
نَطَقَ فُوكَ
"Ağzın danışdı" və,
ذُو مَالٍ
"Mal sahibi" və,
هَذَا أَبُوكَ
"Bu sənin atan" və,
أَبُوكَ رَجُلٌ صَالِحٌ
"Sənin atan saleh bir adamdır" deyirsən.
أَبُونَا شَيْخٌ كَبِيرٌ
"Atamız çox yaşlıdır" və,
مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُمْ
"Atalarının əmr etdiyi kimi.." və,
إِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ
"Şübhəsiz o elm sahibidir" və,
وَ إِنِّي أَنَا أَخُوكَ
"Şübhəsiz ki, mən sənin qardaşınam" ayələrində olduğu kimi.
Misallarda və ayələrdə keçən esma-i hamse'dən olan sözlərin hamısı merfudur. Ref alamətləri dammeden naib olan vav iledir. Esma-i hamse'dən sonra gələn zamir olsun ya da misallardakı kimi مَالٍ və عِلْمٍ kimi sözlər muzafun ileyhdır.
|
حَضَرَ أَبُوكَ Atan gəldi |
|
| فِعْلٌ مَاضٍ، مَبْنِيٌّ عَلَى الْفَتْحِ، لاَ مَحَلَّ لَهَا مِنَ الْإِعْرَابِ | حَضَرَ |
| Mazi feil, fatha üzərinə mebni, irabdan məhalli yoxdur | |
| فَاعِلٌ، مَرْفُوعٌ، وَ عَلاَمَةُ رَفْعِهِ الْوَاوُ نِيَابَةً عَنِ الضَّمَّةِ لِأَنَّهُ مِنَ الْأَسْمَاءِ الْخَمْسَةِ. وَ الْكَافُ؛ ضَمِيرٌ مُتَّصِلٌ، فِي مَحَلِّ جَرٍّ مُضَافٌ إِلَيْهِ | أَبُوكَ |
| Fail, merfu, ref alaməti esma-i hamse'dən olması səbəbilə damme'dən naib olan vavdır. Kef: mecrur muttasıl zamir, mahallen mecrur olub muzafun ileyhdır | |
|
هَذَا أَبُوكَ Bu sənin atan |
|
| مُبْتَدَأٌ، اَلْهَاءُ؛ حَرْفُ تَنْبِيهٍ وَ ذَا؛ اِسْمُ الْإِشَارَةِ، مَبْنِيٌّ عَلَى السُّكُونِ، فِي مَحَلِّ رَفْعٍ | هَذَا |
| Mübtəda, ha: tenbih hərfi, Zâ: işarət ismi, sükun üzərinə mebni, mahallen merfu | |
| خَبَرُ الْمُبْتَدَإِ، مَرْفُوعٌ وَ عَلاَمَةُ رَفْعِهِ الَوَاوُ نِيَابَةً عَنِ الضَّمَّةِ لِأَنَّهُ مِنَ الْأَسْمَاءِ الْخَمْسَةِ. وَ الْكَافُ؛ ضَمِيرٌ مُتَّصِلٌ، فِي مَحَلِّ جَرٍّ مُضَافٌ إِلَيْهِ | أَبُوكَ |