Əlif-Lamlı Münada

وَ إِذَا نُودِيَ الْمُعَرَّفُ بِاللَّامِ فَلاَ يَجُوزُ إِدْخَالُ حَرْفِ النِّدَاءِ عَلَيْهِ، فَلاَ يُقَالُ؛ يَا الرَّجُلُ، بَلْ يُؤْتَى بِلَفْظٍ مُبْهَمٍ فَيَدْخُلُ حَرْفُ النِّدَاءِ عَلَى الْمُبْهَمِ ثُمَّ يُجْرَى الْمُعَرَّفُ بِاللَّامِ عَلَى ذَلِكَ الْمُبْهَمِ، فَيُقَالُ؛ يَا أَيُّهَا الرَّجُلُ وَ يَا أَيُّهَذَا الرَّجُلُ وَ يَا هَذَا الرَّجُلُ

وَ إِذَا نُودِيَ və nida olunduqda, الْمُعَرَّفُ müəyyənlik bildirən münada, بِاللَّامِ elif lam ilə olan, فَلاَ يَجُوزُ bu halda caiz deyil, إِدْخَالُ حَرْفِ النِّدَاءِ عَلَيْهِ onun üzərinə nida hərfi daxil etmək, فَلاَ يُقَالُ belə deyilmir; يَا الرَّجُلُ deyilmir, بَلْ يُؤْتَى əksinə gətirilir, بِلَفْظٍ مُبْهَمٍ mübhəm (qapalı) bir ifadə, فَيَدْخُلُ حَرْفُ النِّدَاءِ sonra nida hərfi mübhəm ifadəyə daxil olur, عَلَى الْمُبْهَمِ mübhəm ifadənin üzərinə, ثُمَّ يُجْرَى الْمُعَرَّفُ بِاللَّامِ sonra elif lam ilə müəyyənlik bildirən münada bu mübhəm ifadəyə əlavə olunur, عَلَى ذَلِكَ الْمُبْهَمِ bu mübhəm ifadəyə, فَيُقَالُ və belə deyilir; يَا أَيُّهَا الرَّجُلُ "Ey adam" və يَا أَيُّهَذَا الرَّجُلُ "Ey bu adam" və يَا هَذَا الرَّجُلُ "Ey bu adam" kimi.

Elif-Lamlı Münada

Elif lam ilə müəyyənlik bildirən bir münadaya nida olunduqda, o münadaya nida hərfi daxil etmək caiz deyil, belə deyilmir;

يَا الرَّجُلُ

belə deyilmir.

Əksinə, mübhəm bir ifadə gətirilir, sonra nida hərfi mübhəm ifadəyə daxil edilir, sonra elif lam ilə müəyyənlik bildirən münada bu ifadələrin önünə gətirilir və belə deyilir;

يَا أَيُّهَا الرَّجُلُ

"Ey adam" və,

يَا أَيُّهَذَا الرَّجُلُ

"Ey bu adam" və,

يَا هَذَا الرَّجُلُ

"Ey bu adam" kimi.