d. Atf-ul-Bəyan

عَطْفُ الْبَيَانِ

وَ هُوَ أَنْ تُتْبِعَ الْمَذْكُورَ بِأَشْهَرِ اسْمَيْهِ، نَحْوُ؛ جَاءَنِي أَخُوكَ زَيْدٌ وَ أَبُو عَبْدِ اللهِ زَيْدٌ

وَ هُوَ və atf ul-beyan, أَنْ تُتْبِعَ tabe edilməsidir, الْمَذْكُورَ zikr olunan sözün, بِأَشْهَرِ اسْمَيْهِ ən məşhur adı ilə, نَحْوُ misalı belədir; جَاءَنِي أَخُوكَ زَيْدٌ “Mənə qardaşın (yəni) Zeyd gəldi” kimi, جَاءَنِي أَبُو عَبْدِ اللهِ زَيْدٌ “Mənə Abdullahın atası (yəni) Zeyd gəldi” kimi.

Atf ul-Beyan

Zikr olunan sözə ən məşhur adını tabe etməkdir, yəni bir sözü atf edərək matuf olan sözə daha da açıqlıq verməkdir, misalları;

جَاءَنِي أَخُوكَ زَيْدٌ

“Mənə qardaşın (yəni) Zeyd gəldi” kimi,

جَاءَنِي أَبُو عَبْدِ اللهِ زَيْدٌ

“Mənə Abdullahın atası (yəni) Zeyd gəldi” kimi.