Âləm

اَلْعَلَمُ

Sonra ələm, və o; ya şəxsi olur, məsələn Zeyd kimi, ya cinsi olur, məsələn Üsamə kimi, ya ad olur, misal verdiyimiz kimi, ya ləqəb olur, məsələn Zeynül-abidin və Quffə kimi, ya da künyə olur, məsələn Əbu Amr və Ümmü Külsüm kimi. Ləqəb adın ardınca, ona tabe olaraq, mütləq şəkildə və ya izafətlə məxfi (məxfud) olaraq gətirilir, əgər ad və ləqəb müfrəd olarsa, məsələn Səid Kürz kimi.

Sonra ələm olan ad, və o ələm ad ki; ya şəxsi olur, yəni fərdi, Zeyd kimi, ya cinsi olur, yəni ümumi qəbul edilmiş, Üsamə kimi, ya ad olur, misallarını verdik, yəni nümunələrdəki ələm adlardır onlar, ya ləqəb olur, Zeynül-abidin kimi, Quffə "kiçik adam" adı kimi, ya da ələm ad künyə olur, Əbu Amr "Amrın atası" kimi, və Ümmü Külsüm "Külsümün anası" kimi. Ləqəb adın ardınca gəlir, ada tabe olaraq, mütləq şəkildə, ya izafət ilə məxfi (məxfud) olaraq gətirilir, əgər ad və ləqəb müfrəd olarsa, Səid Kürz kimi.

Ələm

Ələm ad, Zeyd kimi şəxsi, Üsamə kimi cinsi olur. Bu vaxta qədər verilən nümunələrdə gördüyümüz adlar ələm adlardır. Əslində ələm sözü "alamət" sözündən yaranır və bir varlığı tanımağa kömək edən adlardır. Ələm eyni zamanda bayraq mənasında da işlədilir, bu da bayrağa baxıb hansı millətə aid olduğunu tanımağa səbəb olur. Zeyd deyəndə kimi nəzərdə tutduğumuzu bilirik. Ələm ad Quffə və Zeydül-abidin kimi ləqəb olduğu kimi, Əbu Amr və Ümmü Külsüm kimi künyə də ola bilər. Ləqəb olan ələm ad, mütləq şəkildə ada tabe olub adın ardınca gətirilir. Əgər ləqəb və ad müfrəd olarsa, ləqəb muzafun ileyh, ad isə muzaf olur. Beləliklə, ləqəb muzafun ileyh olmaqla məxfi (məxfud) olur, misal üçün Səid Kürz kimi.