وَ فِي غَيْرِهِمَا يَجُوزُ تَأْنِيثُ عَامِلِهِ وَ تَذْكِيرِهِ إِنْ كَانَ مُؤَنَّثًا، نَحْوُ؛ طَلَعَتْ أَوْ طَلَعَ الشَّمْسُ وَ نَحْوُ؛ سَارَتْ أَوْ سَارَ النَّاقَةُ وَ نَحْوُ؛ جَاءَتْ أَوْ جَاءَ الْمُؤْمِنَاتُ وَ نَحْوُ؛ جَاءَتْ أَوْ جَاءَ الْقَاضِيَ الْيَوْمَ إِمْرَأَةٌ وَ الرِّجَالُ جَاءَتْ أَوْ جَاؤُوا أَوْ جَاءَتْ أَوْ جَاءَ الرِّجَالُ
وَ فِي غَيْرِهِمَا amilin, amiline bitişik olub insanlara işarə edən isimlərdən və müfrəd və ya təsniyə olan həqiqi müənnəs zahir isimlə, cəmi müzekkər mükəssər ağıl xaricindəki hər hansı bir müənnəs zahir ismə dönən zamirdən başqa bir ifadəyə isnad edilməsi halında, يَجُوزُ caizdir, تَأْنِيثُ عَامِلِهِ amilinin müənnəs edilməsi, وَ تَذْكِيرِهِ və müzekkər edilməsi, إِنْ كَانَ مُؤَنَّثًا əgər müənnəsdirsə, نَحْوُ misalları belədir; طَلَعَتِ الشَّمْسُ “Günəş doğdu” və طَلَعَ الشَّمْسُ “Günəş doğdu” kimi, وَ نَحْوُ və misalı belədir; سَارَ النَّاقَةُ “Dəvə getdi” və سَارَتِ النَّاقَةُ “Dəvə getdi” kimi. وَ نَحْوُ və misalı belədir; جَاءَتِ الْمُؤْمِنَاتُ “Mömin qadınlar gəldi” və جَاءَ الْمُؤْمِنَاتُ “Mömin qadınlar gəldi” kimidir. وَ نَحْوُ və misalı belədir; جَاءَتِ الْقَاضِيَ الْيَوْمَ إِمْرَأَةٌ “Bu gün qaziyə bir qadın gəldi” və جَاءَ الْقَاضِيَ الْيَوْمَ إِمْرَأَةٌ “Bu gün qaziyə bir qadın gəldi” kimi. وَ نَحْوُ və misalı belədir; الرِّجَالُ جَاؤُوا “Kişilər gəldilər” və الرِّجَالُ جَاءَتْ “Kişilər gəldilər” kimi. Və جَاءَ الرِّجَالُ “Kişilər gəldi” və ya جَاءَتِ الرِّجَالُ “Kişilər gəldi” kimi.
Mətnin Ümumi Mənası: Amil, son iki yerdən başqa əgər müənnəs olan bir zahir ismə isnad edilərsə, o zaman amilin müənnəs və ya müzekkər olması caizdir.
| Günəş doğdu |
طَلَعَتِ الشَّمْسُ |
| طَلَعَ الشَّمْسُ |
| Dəvə getdi |
سَارَ النَّاقَةُ |
| دِvə hərəkət etdi |
| Mömin qadınlar gəldi | مؤمن qadınlar gəldi |
| مؤمن qadınlar gəldi |
| Bu gün qazıya bir qadın gəldi | Bu gün qazıya bir qadın gəldi |
| Bu gün qazıya bir qadın gəldi |
| Kişilər gəldilər | Kişilər gəldilər |
| Kişilər gəldi |
| Kişilər gəldilər | Kişilər gəldi |
| Kişilər gəldi |