|
بِ
|
أَشْعَرَ |
birinin bir şeyi bildirməsi, bir şeydən xəbərdar etmək, bir şeyi üstüörtülü demək, hiss etdirmək, ifadə etmək |
| يُشْعِرُ |
| إِشْعَارًا |
أَشْعَرَ زَيْدٌ عَمْرًا بِالْخَبَرِ
Zeyd Amrı xəbərdar etdi
إِذَا قَبِلْتَ الْهَدِيةَ أَشْعَرْتَ صَاحِبَكَ بِمُحَبَّتِكَ لَهُ
Hədiyyəni qəbul etdikdə dostuna onu sevdiyini ifadə etmiş olursan
أَشْعِرْ نَفْسَكَ بِأَنْ هَذَا الْأَمْرَ لَيْسَ صَعْبًا
Özünə bu işin çətin olmadığını hiss etdir
| أَشْعَرُوا |
أَشْعَرَا |
أَشْعَرَ |
| أَشْعَرْنَ |
أَشْعَرَتَا |
أَشْعَرَتْ |
| أَشْعَرْتُمْ |
أَشْعَرْتُمَا |
أَشْعَرْتَ |
| أَشْعَرْتُنَّ |
أَشْعَرْتُمَا |
أَشْعَرْتِ |
|
|
| يُشْعِرُونَ |
يُشْعِرَانِ |
يُشْعِرُ |
| يُشْعِرْنَ |
تُشْعِرَانِ |
تُشْعِرُ |
| تُشْعِرُونَ |
تُشْعِرَانِ |
تُشْعِرُ |
| تُشْعِرْنَ |
تُشْعِرَانِ |
تُشْعِرِينَ |
|
|
| أَشْعِرُوا |
أَشْعِرَا |
أَشْعِرْ |
| أَشْعِرْنَ |
أَشْعِرَا |
أَشْعِرِي |
| إِشْعَارًا |
Mimsiz məsdər |
| مُشْعِرٌ |
isim-fail |
| مُشْعَرٌ |
isim-məf'ul |
| لَمْ يُشْعِرْ |
Cəhd-i Mutlaq |
| لَمَّا يُشْعِرْ |
Cəhd-i Mustəğraq |
| مَا يُشْعِرُ |
Nəfy-i hal |
| لاَ يُشْعِرُ |
Nəfy-i istiqbal |
| لَنْ يُشْعِرَ |
Tə'kid-i nəfy-i istiqbal |
| لِيُشْعِرْ |
Əmr-i Qayıb |
| لاَ يُشْعِرْ |
Nəhy-i Qayıb |
| أَشْعِرْ |
Əmr-i Hazır |
| لاَ تُشْعِرْ |
Nəhy-i Hazır |
| مُشْعَرٌ |
İsim-məkan |
| إِشْعَارِيٌّ |
İsim-i mənsub |