İsm-i İşarət
Ərəbcədə işarə isimləri müzekkər "kişi, eril" və müənnəs "qadın, dişil" isimləri işarə etmək üçün istifadə olunur.
| yaxındakı əşya və ya mövzunu işarə etmək üçün |
| Bunlar | Bu ikisi | Bu | Cins |
|
هَؤُلاَءِ |
|
هَذَا |
Mz. | ||||
|
هَؤُلاَءِ |
|
هَذِهِ |
Ms. |
| uzaqdakı əşya və ya mövzunu işarə etmək üçün |
| Onlar | - | O | Cins |
|
أُولَئِكَ |
- |
ذَلِكَ |
Müzekkər |
|
أُولَئِكَ |
- |
تِلْكَ |
Müənnəs |
Yaxında olan bir əşyanı işarə edəndə "bu", bir az uzaqdakı əşyanı işarə edəndə "o" və daha uzaqda olan əşyanı işarə edəndə "onlar" deyə ifadə edirik. İşarə isimlərində o, o ikisi və onlar demək üçün "o" işarəsindəki ifadələrdən istifadə edirik.
| بَيْتٌ | هَذَا |
| Müşarun İleyh | İsm-i işarə |
هَذَانِ və هَاتَانِ irabında təsniyəyə tabedir. Yəni, mənsub və ya məcrur halda هَذَيْنِ və هَاتَيْنِ olurlar. İsm-i işarədən sonra gələn əlif-lamlı sözün hərəkəsi ism-i işarəyə tabedir. İşarə olunan şeyə müşarun ileyh deyilir. İrabı isə ism-i işarədən bədəl və ya sifətdir. Müşarun ileyh, ism-i işarəyə cins və say baxımından uyğun olur.
| جَاءَ هَذَانِ الطَّالِبَانِ |
| سَلَّمْتُ عَلَى هَذَيْنِ الطَّالِبَيْنِ |