Əmr feilində zahir sükun

اَلسُّكُونُ الظَّاهِرُ فِي فِعْلِ الْأَمْرِ

فَالسُّكُونُ الظَّاهِرُ; zahir sükun; onun iki yeri vardır, birincisi; sonu sağlam (sahih) olan və ona heç nə qoşulmamışdır, misal; اضْرِبْ və اكْتُبْ. İkincisi isə; ona nun-u nisve (qadınlar üçün nun) qoşulmuşdur, misal; اضْرِبْنَ və اكْتُبْنَ, nun-u nisve ilə isnad olunmuş halda.

Zahir sükuna gəldikdə; onun üçün iki yer vardır: birincisi, sonu sağlam bir hərf olan və sonuna heç nə qoşulmamış muzari (indiki zaman) felidir, misal; اِضْرِبْ "vur" və اُكْتُبْ "yaz" kimi. İkinci yer isə, sonuna nun-u nisve, yəni cəmi müənnəs nunu qoşulan muzari felidir ki, belə fildən alınan əmr felinin misalı; اِضْرِبْنَ "siz mütləq vurun" və اُكْتُبْنَ "siz mütləq yazın" kimidir. Burada əmr feli nun-u nisveyə isnad olunur. Çünki bu nun fətə üzərində məbni olan faildir.

Əmr Felindəki Zahir Sükun

Zahir sükuna gəldikdə, onun üçün iki yer vardır. Birincisi, sonu sağlam bir hərf olan və sonuna heç nə qoşulmamış muzari felidir, misal; اِضْرِبْ "vur" və اُكْتُبْ "yaz" kimi. İkinci yer isə, sonuna nun-u nisve, yəni cəmi müənnəs nunu qoşulan muzari felidir ki, belə fildən alınan əmr felinin misalı; اِضْرِبْنَ "siz mütləq vurun" və اُكْتُبْنَ "siz mütləq yazın" kimidir. Burada əmr feli nun-u nisveyə isnad olunur. Çünki bu nun fətə üzərində məbni olan faildir.