…ə aid etmək
|
إِلَى |
أَسْنَدَ | bir şeyi bir şeyə dayamaq, bir sözü və ya hərəkəti kiməsə isnad etmək, yükləmək, söykəmək |
| يُسْنِدُ | ||
| إِسْنَادًا |
أَسْنَدَ زَيْدٌ ظَهْرَهُ إِلَى أَرِيكَةِ لِيَسْتَرِيحَ
Zeyd dincəlmək üçün belini divana söykədi
أَسْنَدْتُ السُّلَّمَ إِلَى الْحَائِطِ
Nərdivanı divara dayadım
يُسْنِدُ الْمُدِيرُ إِلَى الْعُمَّالَ أَمْرًا مُهِمًّا
Direktor fəhlələrə vacib bir iş tapşırdı
أُسْنِدَ هَذَا الْأَمْرُ إِلَى الْحُكُومَةِ
Bu iş hökumətə həvalə olundu
يُسْنَدُ زَيْدٌ الْخَطَأَ إِلَيَّ
Zeyd səhvi mənim üstümə atır
أُسْنِدَ الْقُرْآنُ إِلَى النَّاسِ
Quran insanlara isnad olundu
تُسْنِدُ إِلَى زَيْدٍ تُهْمَةً شَنِيعَةً
Zeydə çirkin bir ittiham edirsən
| أَسْنَدُوا | أَسْنَدَا | أَسْنَدَ | ||
| أَسْنَدْنَ | أَسْنَدَتَا | أَسْنَدَتْ | ||
| أَسْنَدْتُمْ | أَسْنَدْتُمَا | أَسْنَدْتَ | ||
| أَسْنَدْتُنَّ | أَسْنَدْتُمَا | أَسْنَدْتِ | ||
|
||||
| يُسْنِدُونَ | يُسْنِدَانِ | يُسْنِدُ | ||
| يُسْنِدْنَ | تُسْنِدَانِ | تُسْنِدُ | ||
| تُسْنِدُونَ | تُسْنِدَانِ | تُسْنِدُ | ||
| تُسْنِدْنَ | تُسْنِدَانِ | تُسْنِدِينَ | ||
|
||||
| أَسْنِدُوا | أَسْنِدَا | أَسْنِدْ |
| أَسْنِدْنَ | أَسْنِدَا | أَسْنِدِي |
| إِسْنَادًا | Mimsiz məsdər |
| مُسْنِدٌ | İsm-i fail |
| مُسْنَدٌ | İsm-i məf'ul |
| لَمْ يُسْنِدْ | Cəhd-i Mutlaq |
| لَمَّا يُسْنِدْ | Cəhd-i Mustağraq |
| مَا يُسْنِدُ | Nəfy-i hal |
| لاَ يُسْنِدُ | Nəfy-i istiqbal |
| لَنْ يُسْنِدَ | Tə'kid-i nəfy-i istiqbal |
| لِيُسْنِدْ | Əmr-i Qayıb |
| لاَ يُسْنِدْ | Nəhy-i Qayıb |
| أَسْنِدْ | Əmr-i Hazır |
| لاَ تُسْنِدْ | Nəhy-i Hazır |
| مُسْنَدٌ | İsm-məkan |
| إِسْنَادِيٌّ | İsm-i mənsub |