|
بِ
|
أَجْهَشَ |
bir şeyə və ya vəziyyətə görə hönkür-hönkür ağlamaq, bir hadisəyə qarşı hıçqırıqlara boğulmaq |
| يُجْهِشُ |
| إِجْهَاشًا |
لَمَّا رَأَيْتُهَا فَأَنَا أَجْهَشْتُ بِالْبُكَاءِ
Onu görən kimi hıçqırıqlarla ağladım
حِينَ ذَكَرَ أَصْدِقَاءَهُ يُجْهِشُ بِالْبُكَاءِ
Dostlarını xatırlayanda hönkür-hönkür ağladı
لاَ تُجْهِشُوا بِالْبُكَاءِ بَعْدَ مَوْتِي
Mən öldükdən sonra hönkür-hönkür ağlamayın
| أَجْهَشُوا |
أَجْهَشَا |
أَجْهَشَ |
| أَجْهَشْنَ |
أَجْهَشَتَا |
أَجْهَشَتْ |
| أَجْهَشْتُمْ |
أَجْهَشْتُمَا |
أَجْهَشْتَ |
| أَجْهَشْتُنَّ |
أَجْهَشْتُمَا |
أَجْهَشْتِ |
|
|
| يُجْهِشُونَ |
يُجْهِشَانِ |
يُجْهِشُ |
| يُجْهِشْنَ |
تُجْهِشَانِ |
تُجْهِشُ |
| تُجْهِشُونَ |
تُجْهِشَانِ |
تُجْهِشُ |
| تُجْهِشْنَ |
تُجْهِشَانِ |
تُجْهِشِينَ |
|
|
| أَجْهِشُوا |
أَجْهِشَا |
أَجْهِشْ |
| أَجْهِشْنَ |
أَجْهِشَا |
أَجْهِشِي |
| إِجْهَاشًا |
Mimsiz məsdər |
| مُجْهِشٌ |
İsm-i fail |
| مُجْهَشٌ |
İsm-i meful |
| لَمْ يُجْهِشْ |
Cəhd-i mutlaq |
| لَمَّا يُجْهِشْ |
Cəhd-i mustəğraq |
| مَا يُجْهِشُ |
Nəfy-i hal |
| لاَ يُجْهِشُ |
Nəfy-i istiqbal |
| لَنْ يُجْهِشَ |
Tə'kid-i nəfy-i istiqbal |
| لِيُجْهِشْ |
Əmr-i qayıb |
| لاَ يُجْهِشْ |
Nəhy-i qayıb |
| أَجْهِشْ |
Əmr-i hazır |
| لاَ تُجْهِشْ |
Nəhy-i hazır |
| مُجْهَشٌ |
İsm-məkan |
| إِجْهَاشِيٌّ |
İsm-i mənsub |